CARTOONES

نگاهی به رابطه گالری و کاریکاتور نمایشگاهی در ایران 

اگر شما هم مانند بسیاری از هنرمندان، هنردوستان و هنرجویان، علاقمند هستید که اتفاقات هنرهای تجسمی را پیگیری کنید، حتما ً بخشی از وقتتان  در هفته را به دیدن نمایشگاه ها و سر زدن به گالری ها اختصاص می دهید. بدیهی است که بعد از دیدن هرنمایشگاهی، بخشی از آثار نظر شما را جلب می کند و یا تعدادی از آثار از نظر شما دارای مولفه های یک اثر هنری مطلوب نخواهد بود. به هر حال شما بر حسب عادت یا علاقه به دیدن نمایشگاه هنرمندی که آثارش را دوست دارید و یا گالری که فعالیتهای مداومش را پیگیری می کنید رفته اید.

آشکار است که دیده شدن، تمام مقصود هنرمند از برگزاری نمایشگاه نیست، بلکه به غیراز دیده شدن اثر هنری در گالری، بخش دیگر مورد توجه هنرمند فروش اثرش است و گالری مانند یک بنگاه هنری در زمینه ارائه خدمات به هنرمند نقش ایفا می کند .

علاوه بر این که اثر هنری در گالری هم دیده و هم فروخته می شود، عرضه اثر هنری در گالری ها این امکان را به ما می دهد که با بخشی ازکوشش،  جنب و جوش و  فعالیتهای هنرمندان هنرهای تجسمی در زمینه نقاشی، تصویرگری، مجسمه سازی، مینیاتور، طراحی و حتی پوستر در طی یک سال گذشته آشنا شویم و حتی دست به نتیجه گیری کمیتی در زمینه هنرهای تجسمی کشور بزنیم.

اگر یک بار دیگربه هنرهای اشاره شده در بالا نگاه کنید و یا در حافظه خود به نمایشگاه هایی که رفته اید رجوع کنید، متوجه خواهید شد که نام کاریکاتور در بین این هنرها دیده نمی شود. با اینکه در کاریکاتور دسته بندی به نام کاریکاتور نمایشگاهی وجود دارد، اما این هنر چه از نظر دیده شدن و چه از نظر فروش اثر هنری در عرصه ای به نام گالری غایب است. .....

در تاریخ 24 فروردین در همین وبلاگ مقاله ای از من با نام « کاریکاتور معاصر نمایشگاهی و گریز از هویت » منتشر شد که همزمان در هفته نامه تندیس نیز چاپ شده بود. به همراه آن مقاله تعدادی از کاریکاتورهای روی جلد کتاب جمعه منتشر شد که اکنون و در این مجال تعداد دیگری از آثار این هفته نامه را با هم می بینیم

برای دیدن این آثار ارزشمند ادامه مطلب را کلیک کنید

امروز وقفه ای در نمایش مطالب وبلاگ کارتونس پیش آمد به همین خاطر از کلیه بازدید کنندگان عزیز، عذر خواهی می کنم انشالله فردا با مطلب "کتاب جمعه ، احمد شاملو و کاریکاتور "به روزم  

اینجا بروکسل است

اینجا یکی از میادین اصلی شهر بروکسل است

اینجا سالهاست که محل فروش آثارهنرمند نقاش ایرانی "یوسف ضیائیان" است

 ازکسب و کارش راضی است زندگی خوبی دارد و مردم بروکسل او و هنرش را دوست دارند

اگر هواخوب باشد سرش شلوغ می شود توریستها برای یادگاری سفر،یک تابلو  هم از او می خرند

در اواسط دهه هفتاد خورشیدی مجادله ای در نشریات تخصصی کاریکاتور در گرفت که درآن تعدادی از کاریکاتوریست های جایزه بگیر، انگشت اتهام را به سمت تعداد محدودی از کاریکاتوریست های فعال و قدیمی نشانه رفتند که چرا این تعداد محدود و معدود، تاکنون شرکت در جشنواره های جهانی را حق انحصاری خود دانسته و مقررات و فرم این مسابقات را در اختیار دیگران قرار نمی دادند و نمی گذاشتند که دیگران نیز بخت خود را درعرصه جهانی مورد آزمایش و محک قرار دهند. در آن روزها، چند سالی بود که به لطف انتشار نشریه کیهان کاریکاتور، فرم و مقررات جشنواره های جهانی در اختیار همگان قرار می گرفت. هنوز دوم خرداد اتفاق نیفتاده بود و نشریات کمتر به کاریکاتور اهمیت می دادند و با اینکه برخی از روزنامه های کشور دارای ستون های مستقل کاریکاتور بودند، اما کاریکاتور از منزلت و جایگاه رسانه ای خود دور بود و در بیشتر اوقات برای تزئین صفحات و یا پر کردن فضای خالی مقالات استفاده می شد.

روزهای پایانی سال گذشته با توجه به تشریف فرمایی جناب بامداد به دنیا ووسواس خاص همسر مهربان ،برای فراهم آوری تمهیدات و لوازم پذیرایی در خور ایشان، روزهای پر کاری بود .

یکی از همین روزها ، برای تعمیر یک آباژور قد بلند بی کله و همچنین خرید یکسری وسایل به لاله زار رفتیم

طبق معمول ترافیک ،بیداد می کرد تقاطع منوچهری ولاله زار اوضاع اسف بار و رقت انگیزی پیش آمده بود ترافیک گره کوری خورده بود و چند اتوبوس با آن هیکل و عرض و طول این ترافیک را تشدید کرده بودند برای آنکه ، من هم به این ترافیک دامن نزنم طبق معمول ، ملاحظات انسانی و شهروندیم گل کرد و سرلاله زار ایستادم تا حداقل راه باریکی برای عبور اتومبیل های مسیر منوچهری باز شود طبعا اتومبیل های پشت سر من هم به اجبار از من تبعیت کردند. مدتی گذشت هیچ اتفاق خاصی نیافتاد تنها اتومبیل های مسیر منوچهری از مسیر که من باز گذاشته بودم حرکت می کردند کم کم داشت خلقم تنگ می شد!که ....

اثر :امین مویدی

اثر :امیر سقراطی

شهری بود که همة اهالی آن دزد بودند. شبها پس از صرف شام، هرکس دسته کلید بزرگ و فانوس را برمیداشت و از خانه بیرون میزد؛ برای دستبرد زدن به خانة یک همسایه. حوالی سحر با دست پر به خانه برمیگشت، به خانة خودش که آن را هم دزد زده بود. به این ترتیب، همه در کنار هم به خوبی و خوشی زندگی میکردند؛ چون هرکس از دیگری می دزدید و او هم متقابلاً از دیگری، تا آنجا که آخرین نفر از اولی می دزدید. داد و ستدهای تجاری و به طور کلی خرید و فروش هم در این شهر به همین منوال صورت میگرفت؛ هم از جانب خریدارها و هم از جانب فروشنده ها. دولت هم به سهم خود سعی میکرد حق و حساب بیشتری از اهالی بگیرد و آنها را تیغ بزند و اهالی هم به سهم خود نهایت سعی و کوشش خودشان را میکردند که سر دولت را شیره بمالند و نم پس ندهند و چیزی از آن بالا بکشند؛ به این ترتیب در این شهر زندگی به آرامی سپری میشد. نه کسی خیلی ثروتمند بود و نه کسی خیلی فقیر و درمانده.

روزی، چطورش را نمیدانیم؛ مرد درستکاری گذرش به شهر افتاد و آنجا را برای اقامت انتخاب کرد. شبها به جای اینکه با دسته کلید و فانوس دور کوچه ها راه بیفتد برای دزدی، شامش را که میخورد، سیگاری دود میکرد و شروع میکرد به خواندن رمان.

۱- ایتالو کالوینو روزنامه نگار و نویسنده بزرگی که افسانه های تخیلی اش او را در ردیف مهمترین داستان نویسان قرن بیستم ایتالیا قرار داده است در سانتیاگودلاس وگاس کوبا به دنیا آمد .وی تا پنج سالگی در کوبا ماند، سپس به ایتالیا رفت و بیشتر زندگی خود را همان‌جا سپری کرد.کالوینو در سال ۱۹۴۷ با نوشتن پایان‌نامه‌ای دربارهٔ جوزف کنراد در رشتهٔ ادبیات از دانشگاه تورین و سپس در دانشگاه سلطنتی فلورانس فارغ‌التحصیل شد

هومن شهبندی را حتما می شناسید قبلا هم یکی از ایمیل های جالب ایشان را  در همین وبلاگ گذاشته ام.هومن چند روز پیش هم ایمیلی فرستاد و ضمن اعلام آمادگی برای همکاری با وبلاگ کارتونس ، عکس های بسیار جالبی نیز از مجسمه های تخت جمشید در موزه لوور ارسال کرده است که شما را به دیدن آن دعوت می کنم و از هومن هم به خاطر محبتش به من و وبلاگ خودش (کارتونس)تشکر می کنم انشاالله در آینده از مطالب خوب دیگری از هومن شهبندی استفاده خواهیم کرد