دیروز مراسم اختتامیه دوسالانه هشتم در موزه هنرهای معاصر برگزار شد. با وجودی که بارها حضورا و کتبا از مسعود شجاع طباطبایی و امیر عبدالحسینی به خاطر زحماتشان تشکر کرده ام اما با شرمندگی باید عرض کنم که مراسم اختتامیه دوسالانه با وجودی که برای اولین بار از یک کارگردان برای مراسم استفاده شده بود چندان منظم و دلچسب برگزار نشد. چرا ؟! ...در قالب ده نکته مختصر و مفید خدمتتان عرض می کنم .
نکته اول : بیانیه داوران عینا مقدمه کاتالوگ دوسالانه هفتم بود البته ایراد از مجریان دوسالانه هفتم است که بیانیه داوران دوسالانه هشتم را به جای مقدمه و اینجور چیزها قالب کرده اند.
نکته دوم : برای آقای خمسه احترام زیادی قائلم و برایشان آرزوی توفیق دارم اما اجرای ایشان بیش از حد بی مزه بود و به وزانت یک جشنواره بزرگ هنری لطمه می زد مخصوصا وقتی اجرای پانتومیم مثلا کمیک هم به آن اضافه شود !
نکته سوم : به زعم من دکور اصلا خوب نبود بهتر بود ساده برگزار می شد .
نکته چهارم : رسم است که وقتی برندگان اعلام می شوند آثارشان نیز به طریقی نمایش داده شود چرا که شرکت کنندگان هر چند هم حافظه قوی داشته باشند نمی توانند هر ششصد اثر را با اسامی صاحب آثارشان حفظ کنند و به یاد بیاورند که کدام اثر برنده شده این نقیصه وقتی بیشتر به چشم می آید که حتی در بولتن اختتامیه هم نشانی از آثار برنده نیست. ترا خدا قبول کنید ارایه آثار برگزیده در بولتن از درج مصاحبه و تعریف و تمجید مهم تر است .
نکته پنجم : کلیپ جشنواره اصلا خوب نبود وبه یک فیلم برداری ساده می مانست مقایسه کنید با کلیپ دوسالانه هفتم که آنچنان جذاب و هنری بود که معاونت هنری ارشاد و شهردار تهران برای ارایه جایزه و تقدیر از سازنده کلیپ از یکدیگر سبقت می گرفتند.
نکته ششم : بالا و پایین کردن مقامات هنری و داوران برای اهدای جوایز در بخش های مختلف آن هم به روش آقای خمسه هم نوعی بی احترامی به اهدا کنندگان جوایز است هم موجب خستگی مدعوین می شود هم ضرورتی ندارد نهایتا آقای کارگردان هم یادش می رود که توکا نیستانی را برای اهدای جوایز دعوت کند که زیاد قشنگ نیست !
نکته هفتم : تجلیل از پیشکسوتان و بزرگان فرصت و مجال مناسب و مجزایی برای صحبت و سخنرانی و بررسی آثار و بیوگرافی و ... می طلبد . بالاخره فقط قرار نیست که جایزه ای داده شود ... ! که اساتید از این جایزه ها زیاد گرفته اند.
نکته هشتم : ما فلسفه ارایه پاکت به داوران و اعلام نتایج توسط داوران را نفهمیدیم حالا یک دفعه در این میان هم بزرگانی نمی توانند خط آقای کارگردان را بخوانند آن وقت باید روی سن همه یاری کنند تا اسم خوانده شود..........
ازپشت صحنه اشاره میکنند که در اسکار اینجوری میباشد.... صحیح ... ..باز هم قلسفه اش را نمی فهمیم .
نکته نهم : متاسفانه خیلی از دوستان هنرمندم را ندیدم علت را نمی دانم اما از دیدن اساتید خودم آقایان درمبخش، لطیفی، علیزاده، نیستانی، عبدی، ضیایی، شجاعی، بزرگمهر حسین پور، نیرومند، عظیمی، رحمتی، ابوالفضل محترمی، مریخی، رزاقی، آروین ( مخصوصا که یک کارت از کارتون هایش را به من هدیه داد ) و همینطور دوست خوبم مهدی تمیزی خیلی خوشحال شدم. اگر اسمی یادم رفت بگذارید به حساب حافظه دیزلی ام ... !
نکته دهم : در مورد داوری صحبتی نمی کنم چرا که اولا به خودم تفهیم کرده ام داوری امری سلیقه ای و حاصل جمع جبری نظرات یک گروه است که ممکن است حتی نتیجه نهایی مورد نظر یکی از داوران نباشد واین برای خودم اتفاق افتاده، دوما همانطور که عرض کردم اساسا آثار برنده به نحوی ارایه نشد که آدم بتواند بررسی کند، حرف بزند، نقد کند، غر بزند !....
نکته جالب : در مقاله ای که از من در مجله تندیس چاپ شده بود اظهار لحیه ای کرده بودم در رابطه با هنرمندان بزرگی نظیرکونتوریس که آثار شعارگونه ای در بخش موضوعی عرضه کرده اند . این که ایشان در همان بخش موضوعی توسط بانک اقتصاد نوین برنده جایزه ویژه شدند از سه حالت خارج نیست، یا من نمی فهمم شعار چیست . یا من سلیقه وارونه ای دارم . با من نمی دانم کارتون خوب یعنی چه .
نکته جالب تر : اعلام اسامی بزرگمهر حسین پور و فیگورا تورسیوس به عنوان برندگان جایزه در بخش چهره که عینا در لیست برگزیدگان من در بخش چهره آمده، حتما نمایانگر این است که من هم با مافیا !!! ارتباط دارم دلتان بسوزد !
تازه یک خانمی هم در اختتامیه عوض گله گذاری از داوران یقه من یک لا قبا را چسبیده بود که چرا به خانم ها و شهرستانی ها توجه نمی کنید، گفتم : من چه کاره ام . گفت : شما هم در مقاله سیر خطی کاریکاتور در تندیس همین اسامی را اعلام کرده اید . معلوم می شود ارتباطاتی وجود دارد !!
