اثر :علی هاشمی شهرکی
نوروز دگربار از راه می رسد و این روزگار نو، فرصت خوبی برای مهر ورزیدن است. مهلتی دوباره برای مهربان شدن است. گرما و نوری که در این روزهای نو شدن طبیعت وجود دارد یادمان می آورد که نوری باشیم مهربان و گرم و صمیمی بر قلب هایی که مهر و عشق را فراموش کرده اند و یا از آن بی نصیب بوده اند. به راستی کاریکاتورها، طرح ها و رنگ هایمان تا چه حد امید، عشق، شور و مهربانی را به دیگران هدیه می دهند؟
خیلی وقت ها باید از کشیدن کاریکاتور دست بر داریم و سر ها را بالا بگیریم و به اطراف با تمام حواس بنگریم، صدا ها را بشنویم و بوهای خوش را استشمام کنیم. نور و گرما را کشف کنیم و این زیبایی ها را منتشر کنیم. انتشار این مهر و پاکی و خوبی فقط در یک اثر هنری متجلی نمی شود، گاهی اوقات دامنه انتشار یک لبخند، یک صدای خوش، یک نگاه مهربان، یا یک جمله مثل دوستت دارم از هزار کاریکاتور، پوستر، نقاشی و... فراتر می رود. جهان پر از انرژی های مثبت و منفی است ، بر این انرژی های مثبت بیافزاییم و از وسعت گسترده انرژی های منفی بکاهیم. گاهی این نور منم، پنجره ات را باز کن...
نوروز دگربار از راه می رسد، این فرصت خوب برای مهرورزیدن را از خود و دیگران دریغ نکنیم. جهان برای بهتر شدن نیاز به هنر دارد، ولی پیش از آن نیاز به هنرمندانی دارد که انسانیت را می شناسند و به مفاهیم عمیق انسانی احترام می گذارند و برای بهتر شدن این دنیا تلاشی مومنانه می کنند. برای دریافتن خوبی ها و درک زیبایی های زندگی گامی فراتر برداریم...گاهی این نور منم، پنجره ات را باز کن..
